Over de schutting

Een van de vreselijkste verschijnselen in sommige sloppenwijken van de Derde Wereld, of misschien wel in veel sloppenwijken, dat zijn de zogeheten ‘vliegende toiletten’.

Ze hebben daar dus geen toiletten, of riolering, of een ander soort afvoer van menselijke uitwerpselen. Om er toch vanaf te komen doet men dan zijn behoefte in een plastic zak,  knoopt deze dicht en gooit hem met een grote zwieper over de daken van de gammele hutjes willekeurig een kant op. Het hoeft geen betoog dat dit behalve afschuwelijk te zijn een groot gevaar vormt voor de volksgezondheid.

Naarmate de welvaart stijgt en voorzieningen worden aangelegd zal deze praktijk ongetwijfeld ophouden, en in ons rijke land komt het natuurlijk helemáál niet voor.

Hoewel, in zekere zin doen het wél, gooien we onze vuiligheid over de schutting. Als sinds jaren worden namelijk buitenlanders die hier een misdaad hebben gepleegd over de grens gezet. Het betreft dan vrij ernstige misdaden, maar die lui komen nogal eens in een eigen land terecht waar ze niet hoeven te rekenen op een fatsoenlijke behandeling. De rechter is vaak keihard en nauwelijks geïnteresseerd in een eerlijk proces, de gevangenissen zijn verschrikkelijk en de politie mishandelt arrestanten bij wijze van routine. En aangezien wij zelf niet aan wrede straffen doen zouden we buitenlandse misdadigers daaraan ook niet moeten uitleveren, ook zware misdadigers niet. Bovendien hebben wij veel meer mogelijkheden om iemand weer het rechte pad op te leiden dan men daar heeft, en dat is in ieders belang.

Dus eigenlijk is een uitgewezen misdadiger in veel gevallen automatisch een vluchteling.  Maar wacht even, die gaan we óók over de schutting donderen. Het nieuwe kabinet-Wilders zal het aantal immigranten en vluchtelingen drastisch verminderen, heeft het aangekondigd. Dus net zoals we vroeger zieke adoptiekinderen bij de grens tegenhielden, ik weet niet of die praktijk nog plaatsvindt, zo gaan we nu steeds meer vluchtelingen tegenhouden.

En dan niet alleen onechte vluchtelingen, bedriegers, of mensen die uit armoede komen en niet omdat ze bedreigd worden, nee gewoon vluchtelingen in het algemeen. Dat zei Wilders ferm en triomfantelijk op de persconferentie, en Rutte stond er enthousiast bij te knikken.

Natuurlijk kunnen we niet alle vluchtelingen van de wereld opnemen, en daarom moeten we helaas kritisch naar ze kijken. Maar het bestaande aantal waar we min of meer gewend aan zijn geraakt vermínderen dat is onmenselijk en onnodig;  zó arm zijn we niet. Bedenk dat het om mensen gaat die dikwijls afgetuigd zijn totdat hun tanden eruit lagen, die stroomstoten door hun genitaliën hebben gekregen, of zijn ondergedompeld in een badkuip vol vliegende toiletten, of minstens het gevaar daarop hebben gelopen. Hartstikke ongezond allemaal. Bent u  niet bereid om déze mensen op te vangen en te verzorgen, ook al moet het u een paar pakken chips kosten of een paar vette kroketten of een pakje peuken? Nog gezonder ook.

Anders begin ik toch wat begrip te krijgen voor terroristen uit arme landen, die al of niet met een beroep op hun godsdienst in wanhoop een paar bommen over ónze schutting flikkeren.

Muziek na column:

SPOOR 2 van plaat Bartók (“Giuoco della coppie”); duurt 6’33”, dus gerust na 2 minuten of zo wegdraaien.

Aanbevolen afkondiging:

“We hoorden zojuist een stukje uit het Concert voor Orkest van de Hongaarse componist Béla Bartók [spreek uit: bèèla bártook, dat is correct maar als je dat raar vindt doe het dan maar op je eigen manier ] ,die leefde van 1881 tot 1945 en in de Tweede Wereldoorlog als vluchteling naar Amerika ging.”


© 2024 Toon van der AA