Over een kleine twee weken mogen u en ik weer meebeslissen over de algehele gang van zaken in onze stad. Alle andere volwassen Amsterdammers mogen dat ook, en die zullen niet allemaal hetzelfde willen als u en ik. Het is dus maar de vraag of u of ik ná de verkiezingen onze zin krijgen. Jammer, want u moest eens weten wat voor maffe plannetjes ik heb…

Er bestaan gelukkig clubs die het gekrioel van onze uiteenlopende wensen en inzichten proberen aan te harken, en dat zijn onze politieke partijen. Dat gaat vaak met horten en stoten, maar dat is nog altijd beter dan wanneer een grote bek alles voor het zeggen heeft zoals in veel andere landen.

Een volwassen democratie bestaat niet enkel uit verkiezingen, maar ook uit die vrijwillige politieke partijen, uit vrije en onafhankelijke nieuwsvoorziening en uit vrije en uit onafhankelijke rechtbanken. Die alle hebben we gekregen na eeuwen van strijd en historische mazzel.

Een laatste onderdeel van de democratie, voor zover ik overzie, dat zijn vrije en onafhankelijke organisaties van mensen die meer specifieke belangen nastreven dan politieke partijen, want die laatste moeten juist overal één geheel van zien te breien.

Een voorbeeld van zo’n belangenorganisatie vormt Cliëntenbelang Amsterdam, dat een groot aantal organisaties coördineert die belang hebben bij voorzieningen voor zwakken, zieken en misselijken zoals u en ik – nou, ik wel in elk geval.

Cliëntenbelang Amsterdam probeert ook politiek enige invloed uit te oefenen, onder andere met de komende gemeenteraadsverkiezingen. Dat dus gezien vanuit het beperkte maar belangrijke gezichtspunt van zieken en gehandicapten. Alle kans dat uw belang als gebruiker van zorgvoorzieningen daar ook onder valt, dus hou nog éven vol.

Cliëntenbelang heeft zelfs een eigen verkiezingsprogramma geschreven, vol met voorstellen voor zorgvoorzieningen en aanverwante zaken. U moet maar eens kijken op de webstek van Cliëntenbelang Amsterdam; dan vindt u zelfs twéé verkiezingsprogramma’s, eentje in moeilijke en eentje in eenvoudige taal – die naar mijn smaak iets te dicht bij elkaar liggen, en hier en daar wat vaag zijn.

Grote complimenten verdient Cliërntenbelang echter voor zijn financiële verantwoording, waarin men keurig uitlegt hoeveel zijn wensen kosten – dat is 48,6 miljoen Euro éénmalig extra en 124,3 miljoen jaarlijks blijvend meer, vergeleken met de huidige stadsuitgaven voor de zorg.

Gezien deze durf en degelijkheid zou ik hopen op twee aanvullende stukken. Het eerste met de mening van de politieke partijen over dat kloeke programma van Cliëntenbelang. Op welke punten zijn ze het er mee eens, zitten er tegenstrijdigheden in, is de financiële onderbouwing reëel? Enzovoorts. Dat helpt u en mij om op 18 maart onze keuze te bepalen.

Het tweede betreft een stemadvies. Belangenorganisaties bemoeien zich voortdurend met de politiek en hebben vaak een duidelijk standpunt. Maar als de verkiezingen er aankomen worden ze ineens krampachtig neutraal en weigeren ze om u en mij een advies voor onze stembuskeuze te geven – nét nu hun invloed hiermee op zijn grootst zou zijn….

Maar wanneer je als Cliëntenbelang een duidelijke partijkeuze niet aanwilt, attendeer ons dan op kandidaten bínnen bestaande partijen bij wie ons zorggebruikersbelang in goede handen zou zijn. Dat lukt vast nog wel vóór 18 maart, bijvoorbeeld via Radio Signaal. Zéker als u er telefonisch, per e-mail of per brief bij Cliëntenbelang op aandringt.

——————————————————

Michiel, het is SPOOR 1 van CD4, Roemeense dansen; de eerste twee duren ongeveer twee minuten, tamelijk licht en huppelig.

Olga, mogelijke afkondiging, als je zelf niets over Ferenc Puskás te melden hebt, of over Sissi, koningin der Hongaren:

“We luisterden naar enkele stukjes van de Hongaarse componist Béla Bártook, en wel Roemeense dansen — zoals hij die bewerkte uit bestaande volksmuziek. Bártook leefde van 1881 tot 1945, de laatste jaren als vluchteling in Amerika. Alleen dáár zal hij misschien aan gemeenteraadsverkiezingen hebben deelgenomen.”

© 2026 Toon van der AA